DE TWEEP (vrij naar Jan Hanlo)

Tweet tweet - tweet tweet tweet

tweet tweet tweet - tweet tweet

tweet tweet tweet tweet tweet tweet

tweet tweet tweet

Tweet

etc.

Vrij naar Jan Hanlo

DE MUS (1954)

Tjielp tjielp – tjielp tjielp tjielp
tjielp tjielp tjielp - tjielp tjielp
tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp
tjielp tjielp tjielp

Tjielp
etc.

(voor digibeten: iemand die twittert heet een Tweep, en hij stuurt tweets

THEO (Vincent) live in het Vondelpark

Deze week (23-7) zou Theo van Gogh 53 jaar zijn geworden.

Meteen na de moord, 2 november 2004,

dacht ik terug aan een gesprek wat wij ooit voerden in de Smoeshaan

en wou er iets mee doen, in een lied of zo.

Op mijn bureau lag gek genoeg een vertaling van Vincent,

Don McLeans ode aan Theo's achteroom, waar ik die dagen mee bezig was,

en van het een kwam het ander.

Het blijft altijd indrukwekkend om 'm te spelen, zeker in Amsterdam.

Gisterenavond in het Vondelpark klonk hij zo...

Dank aan Martin Haring (Flappie15) dat hij 'm heeft opgenomen!

De studio-opname uit 2005, in mooi strijkarangement van Jakob Klaasse

voor de cd "An + Jan Grootste Hits deel II) staat ook op "Het beste van Jan Rot".

Hier nog eens de tekst:

THEO

Sterren in de nacht, drank en vrienden meegebracht

Grachtengordel van smaragd

De wereld houdt hier op bij Amsterdam

Boven alles uit klinkt dat hoge stemgeluid

Klinkt de nar tot zijn kornuit:: ‘Gerammel aan de poorten is verplicht.’

Nu zie ik het licht, wat je mij toen zeggen wou

Van de spoken onderweg naar jou

En zo’n jongen in de nacht, kon niet horen wat je dacht en zag

Misschien vandaag de dag

Starre, starre nacht, bedevaart en boetekleed

Bij de baard van de profeet, de wereld houdt niet op bij Amsterdam

Wereld van verschil, kreupelrijmend codicil

Modegril of godeswil: bewaking van de poorten is verplicht

Nu zie ik het licht, wat je mij toen zeggen wou

Van de spoken onderweg naar jou

En zo’n stumper in de nacht kon niet horen wat je dacht en zag

Het wapen van de lach

En niemand besefte voor wie je liefde was

Het gouden kalf is afgeslacht en de sterren in de nacht

Die wacht een machteloze maatschappij

Maar je wist het zelf wel, kerel

De wereld is al klein voor mensen half zo dik als jij

‘s Morgens op de fiets, pal voor het stadsdeelkantoor

Iemand springt er zomaar voor, misschien weet je nog eventjes van niets

En al wil je er vandoor, woorden zijn niet kogelvrij

Laf vermoord en vogelvrij, een gruweldaad in Allahs aangezicht

En nu jij daar ligt, sta ik zomaar oog in oog

Met het antwoord op jouw ‘dialoog’

En ik snap waar jij naar zocht

Hoe klein de kans ook dat zo’n joch alsnog

Zijn oor leent aan Van Gogh

10 Jaar Jan & Daan

13 juli 2000 bij onze eerste afspraak,

kwam de rozenverkopende Tamil met zijn Polaraid als geroepen.

En hier zijn we, tien jaar later,

vandaag precies negen jaar getrouwd.

Wim T. 68. "SCHIPPERS NAAST ROT"

Vandaag is Wim T. Schippers 68 geworden.

We kennen elkaar al lang. Ik denk sinds ik hem in ooit voor OOR interviewde, tijdens een uitzending van Ron Flon Flon.

"Hoe zei joe dat joe heet?"

"Jan Rot."

"Nou, dat geeft toch niks."

In 94 kwam hij een keer kijken naar mijn bluesy voorstelling Hard zingend in het donker.

"Wel aangrijpend, als je zo tegen het einde moedeloos hurkt voor je publiek. Maar misschien ook wel leuk, om net dan een windje te laten en "oeps" te zeggen," dacht hij mee.

Wim is dol op zingen en was al vijf keer eregast bij An + Jan. Hij maakt er van te voren veel werk van, met ruim overleg welke liedjes, wanneer en hoe, graag met een repetitie vooraf, om op het moment suprême meestal al met een levensecht struikelen bij opkomst het optreden volkomen te ontwrichten.

Veel eerder al namen wij nog eens een duet op voor de cd Rot voor Jou: mijn cabareteske livekraker Leuk Bedacht. Nadat we tekst en melodie even droog hadden doorgenomen, gingen we ieder aan een kant van de microfoon staan en geloof het of niet, de eerste take was meteen de laatste. Zonder inprik of wat. De slotregels zijn niet eens gescript.

De opname paste niet zo bij de rest van de plaat dus we bewaarden hem voor een vervolgproject "Schippers naast Rot" waar verder nooit meer iets van is gekomen.

Bij de selectie voor "Het beste van Jan Rot"-cd leek het me een mooie bonustrack en ik ben blij dat ie nu verkrijgbaar is. Omdat er geen beelden van bestaan heb ik er vanmiddag maar een echt Youtube plaatjesclipje van gemaakt. En Wim T wensen we nog vele jaren in gezondheid en plezier.

Oh Amersfoort (Baltimore)

Vrijdag nam mevrouw Albertine van Vliet-Kuiper afscheid als burgemeester van Amersfoort, en ik was gevraagd als verrassingsact op te treden. Twee liedjes.

De ene natuurlijk 'Al wat was' (auld lang syne), maar de ander mocht iets nieuws worden.

Omdat ik ben begonnen met de Randy Newman vertalingen lag 'Baltimore' voor de hand.

"Oh Baltimore, it is hard, just to live, just to live".

Dat werd iets met afscheid. "Oh Amersfoort, het is zwaar, zonder haar, zonder haar."

Nou is mijn moeder geboren en getogen in Amersfoort, dus als ik het eerste deel van het lied op haar richtte, en de tweede helft wat cabaretsker naar de burgemeester zat je altijd goed.

Bijgaand een impressie van de middag* mijn bijdrage zit aan het eind, op 8 minuten ongeveer.

In verband met de verstaanbaarheid hier de tekst:

Weer als kleine Jantje

Langs de Lange Jan

Weer aan mama’s handje

Maar waar was dat dan

In deze frank en vrijstaat

Liep zij als meisje rond

In de Blankenheimstraat

Waar haar wiegje stond

En m’n opa Gerrit

Had een mooie pianozaak

Maar wie koopt nog piano’s

Uitgemaakte zaak

Ook mijn eigen moeder

Is al zolang dood

Maar soms wint de woede

Ja, je houdt je groot, maar

O Amersfoort, het is zwaar

Zonder haar

O Amersfoort het is zwaar

Zonder haar, zonder haar

Moeder burgemeester

Laat de stad de stad

Na die afscheidsfeesten

Gaat de stad lang plat

Tien jaar Albertine

Weer een tijd voorbij

Laat ons samen grienen

Rond die ouwe Kei

O Amersfoort, het is zwaar

Zonder haar

O Amersfoort het is zwaar

Zonder haar, zonder haar

In een tussenstukje kon ik nog verwijzen hoe mijn opa Gerrit van den Burg, tevens oprichter was van het Amersfoorts Mannenkoor, en hoe trots mijn oma zou zijn geweest, haar kleinzoon, op de receptie van de burgemeester: "En hij kreeg nog betaald ook, hè!"

Vandaag meteen maar serieus begonnen aan "Eenzaam aan de Top" zoals het Randy-vertaalproject gaat heten, volgend voorjaar. Of Baltimore ook Amersfoort blijft, kan ik nog niet zeggen. Een eerste inventarisatie geeft twijfels in hoeverre de teksten verNederlandst moeten worden. Van Birmingham naar Roosendaal zoals ik al eens zong, is een kleine stap. Maar haal ik de overstroming in Louisiana 1927, inderdaad naar Zeeland 1953? En worden de 'koffieboontjes' die in 'Sail away' worden verleid naar Amerika over te steken, nu de 'horden' volgens Wilders?

De komende dagen en weken zullen het uitwijzen. Voor bijna alle teksten geldt "De Ik is iemand anders", en dat moet ik vasthouden. Wordt vervolgd!

(*filmpje door Rob Lampe/ Youtube user: Amersfoortgezien)

ALS HET ZOMER WORDT (in the summertime)

21 juni, mooi moment om even de tuin in te lopen met Wolf voor een oude Kraker van Mungo Jerry, onherstelbaar verNederlandst tot "Als het zomer wordt".

ALS HET ZOMER WORDT (In the summertime-Mungo Jerry,1970)

Chh chh-chh, uh, chh chh-chh, uh

Als het zomer wordt staat de zon op zijn hoogst

Is het gras het groenst en was het droogst

Als het zomer wordt zijn de billen, zijn de billen op hun best

Pak een pil, pak een pils

Kijk in de zon, die doet de rest

Is je vader rijk? Neem ons mee naar het strand

Is je vader arm? Dan vraag ik je hand

En de polder in op de fietsen van de fietsenboerderij

In de schemering vrij je lekker

Lekker vrijen in de wei

Kijk hoe mooi, mensen

Kijk hoe groente, kijk hoe fruit

Kijk hoe vredelievend, niet kijk op of kijk uit

Als het zomer wordt

Lekker vissen, lekker vozen bij het meer

Kijk ons eens blij zijn, lekker leven

Ja, daar komt het toch op neer

Zing je mee met ons die die die die die

Da da da da da, ben je hap happy

Da-da-da-, dee da-dah. Dee dah dah da dah...

Da du da da da (ja oke oke)

Da da da, du di da

Chh chh-chh, uh, chh chh-chh, uh

Wordt het winterweer, zijn de nachten lang

Stop je snufferd in de bloemen op de ruit of het behang

Want we zingen weer

Als het zomer wordt dan gaan we er bij staan

Ben je lief, ben je leuk?

Roep de rest, we beginnen weer vooraan

14 JUNI 1990

Met een optreden in de grote zaal van Paradiso vond 14 juni 1990 de doop plaats van "Hoop & Liefde", mijn eerste cd in het Nederlands. "Een verkenning van het niemandsland tussen Pierre Kartner en de Tröckener Kecks". De uitnodiging was in de vorm van een singlehoesje...

"Nederland heeft zijn Manuela voor 15 miljoen inwoners," schreef Jan Vollaard in zijn NRC-recensie. De voorspelde "Doe Maar-achtige toestanden" bij de kleedkamer bleven uit. Wel dook in de catacomben acteur Gerard Thoolen op, die zich 'voor eeuwig' fan verklaarde.

Van het optreden zelf zijn geen beelden bewaard, maar hier staat hetzelfde bandje bij Margreet Dolman.

Tien jaar later, 14 juni 2000 speelde ik in Gent en probeerde - lekker ver van huis - iets nieuws uit. Ik had net ontdekt dat je ook klassiek kon vertalen en zingen en wist dat ik een nieuwe weg zou inslaan. Hier een filmfragmentje van dat optreden, wat overgaat in de eerste uitvoering op tv, een poosje later. Ich grolle nicht uit Schumanns 'Dichterliebe', als Ik zoek geen wraak. Met overslaande noot:-)