ROTHERHOOD

Familie Rot Zomer 1969

18-12- 2010: De kinderen zijn er nog! (En ouder dan onze ouders toen...)

Oudste zus Anneke

Oudste broer Cees

Broer Gerrit (2 jaar ouder)

Zusje Arienne

SINTERKLAAS in HUIZE ROT

Een uurtje voor de 5 decemberviering zette mijn moeder een doos pakjes bij mijn vader met een lijstje wat wat was, en dan ratelde hij er in een uurtje op zijn oude Remington briljante klaasgedichten bij.

"Is vader klaar? Dan kunnen we beginnen."

Bij ons thuis ging het om de gedichten. In ons volstrekt harmonieuze gezin, werden alle plagerijen en hoon om zwakheden, ijdelheden, frustraties en vuiligheid bewaard voor die ene avond, waar we huilend van de pret zelf voorlazen hoe we tot op de enkels werden afgebrand.

Dit ritueel verwaterde toen mijn oudere broers en zussen vaste verkering gekregen.

"Ha, een nieuwe!" dachten alle anderen en ik zie de brave jongen die later mijn zwager werd halverwege de avond met een wit weggetrokken gezicht een zoveelste aanval op zijn baard en jezussandalen ondergaan.

De lol was er af, dit kon alleen met echte Rotten.

Ik heb net van Daan een lijstje gekregen van wat iedereen krijgt, en draai er zometeen een paar lieve versjes uit met hier en daar een voorzichtige plaagstoot, want mijn Rotjes zijn te klein voor venijn, maar een stootje in de goede richting moet kunnen...

Of zal ik me verkleden? Ik heb nog een Sinterklaaspak van het Kruidvat, dat er op de folder prima uitzag, maar uit de doos een flinke nepperd bleek.

Elvis keek er toen al onmiddellijk doorheen ""t is Vader!!" fluisterde ze bij mijn entree tegen Rover, en zie dan nog maar eens het geplande kwartiertje vol te maken. Maar Wolf trapt er misschien nog in. Al zal die misschien ook denken: Sinterklaas op tv is mooier.

NOG SINT EN KERSTCADEAUS NODIG?

Zojuist binnen: zes dozen verpakkingsmateriaal voor de Rotshop. Daar kan ik wel een jaartje mee voort.

Tenzij jullie allemaal als gekken gaan bestellen, natuurlijk.

Wat mag.

Is het niet voor jezelf dan voor een ander!

De Beatles & Stones cd is bijvoorbeeld een prima sintkado voor 10 euro, en zeer geschikt voor een vrolijk gedicht, zeker als de begunstigde een Beatles danwel Stones-hater is.

Het tekstboek met 234 popvertalingen is voor 15,- niet alleen een feest voor de eenzame lezer/meezinger, maar kan ook gebruikt worden als familiespel op lange winteravonden. Zing een paar regels en raad het origineel of iets dergelijks!

Speciaal om "Dit land is jouw land" (this land is your land) een mooi plaatsje te geven, stelde ik zelf de cd "Het beste van Jan Rot" samen, met de meest spraakmakende liedjes uit 30 jarig carrière. Ook deze cd met maar liefst 25 hoogtepunten kost maar een tientje. "Het gaat me niet om geld, ik wil dat die liedjes zich verspreiden."

Een van de meest speciale cd's van de afgelopen Rotjaren is De Palingvissers, met beroemde opera-aria's, onherstelbaar vernederlandst, gezongen door Bill van Dijk, Astrid Nijgh, Hans Zilver, Marjolein Meijers en mij, in fijn combo-arrangement van Jakob Klaasse.

Negen aria's voor een tientje, en voor 5,-extra krijg je er het tekstboekje met het musicalscript erbij.

Nog eentje dan... Er zijn veel kerstplaten, maar geen als deze, met verrassende ver en hertalingen van kerstboomklassiekers zonder weeïg sfeertje.

En wat dacht je van de andere An + Jan cd's, Nachtlied, Di-rect doet Tommy, de Mattheuspassie, Jan zingt Schubert, cd's en zangboeken van Winterreis en Dichtersliefde, nog een laatste restje jaren negentig Rot-cd's en wat al niet meer.

slechts 2 euro porto per bestelling,

klik hier voor het hele aanbod, betalingswijze en rekeningnummer

PS Er zijn ook al erg veel Jan Rot/ An & jan tracks op i-tunes

ST MAARTENFEEST OP SCHOOL

(In België is 11 november een officiële vrije feestdag - Wapenstilstand - dus mocht St.Maarten een avond eerder.)

17:20 Verzamelen in eigen klas

17:40 Feest in de zaal met o.a. schimmenspel van de 5e en 6e klas

18:30 Start van de wandeling, zingend langs (geselecteerde) huizen...

"Sint Martinus Bisschop, roem van alle landen ,

Dat we hier met lichtjes lopen, Is voor ons geen schande."

"Hier woont een rijkman

die ons best wat geven kan

Veel zal hij geven. Lang zal hij leven.

Zalig zal hij sterven

de hemel zal hij erven"

Tot slot bij het grote vuur op het schoolplein, warme chocomel, krentenmik en voor de ouders glühwein

maar toen was vaders i-phone al leeg.

Kortom, een verloren avond voor de kunst,

maar als je die glunderende kindergezichtjes ziet...

ALS WARME BROODJES

Vanmiddag bij Spijkers met Koppen, mocht het publiek kiezen of het vijfde liedje van de Beatles danwel van de Stones zou zijn, en wederom was de luidste roep om de Stones, dus voor de verandering toch de Beatles erdoor gedrukt, want Beatlefans kunnen tegen een stootje, maar je moet het ze niet tegen maken. Van de vijftien optredens tot nu toe hebben de Beatles geloof ik alleen in Drunen en Haaksbergen gewonnen, en 4x gelijk gespeeld. Of wacht, Dordrecht ook geloof ik. What the heck.

Optredens zijn een groot succes in elk geval, opkomst bijna overal goed, en bij verkoop na afloop gaan de cd's als warme broodjes.

Na Spijkers met Marjolein en Jan, mocht ik nog even alleen naar Amsterdam als gast bij Opium radio over de autobiografie van Keith Richards, afgesloten met Sympathie voor de Duivel aan de piano.

Op de terugweg naar huis enthousiast besloten voorjaar 2013 (ver weg, maar toch) een Beatles vs Stones deel II op te zetten, want er zijn nog zooooooooveel mooie nummers van beide bands te bedenken om te vertalen, dat moet gewoon.

Bij thuiskomst op Twitter en in gastenboek website allerlei aardigs, waarvoor dank, dank dank. Voor geïnteresseerden nog even resterende speeldata deze tour, nu met doorklik!!

NOVEMBER 2010

Do 11 EINDHOVEN, Parktheater (20:30), 040 - 2111122, (Philipszaal)

Vr 12-11 VALKENSWAARD, de Hofnar (20:15) 040-2074029

Za 13 OLST, Holstohus Theater (20:15) 0570-561664 (stampvol)

Do 18 ZAANDAM, Zaantheater (20:30) 075-6555333 (kz)

Vr 19 VLAARDINGEN, Stadsgehoorzaal (20:30) 010 – 434 05 00 (kz)

Za 20 SLIEDRECHT, de Lockhorst (20:15) (0184) 49 93 05

DECEMBER 2010

wo 8 HAARLEM, Stadsschouwburg (20:15) 0900-7445427

do 9XXX ZOETERMEER, Stadstheater (XXX) 079-3427565 VERSCHOVEN NAAR di 18 januari ivm GZ

wo 15 ROOSENDAAL, Schouwburg de Kring (20:00) 0165-555555 (GZ)

do 16 BAARN, de Speeldoos (20:15) 035 - 541 80 50

di 21 HOORN Het Park (20:30) 0229-291000 (wachtlijst)


JANUARI 2011

Vr 7 DEVENTER Schouwburg (20:00) 0570-683500 (GZ)

Za 8 NIGTEVECHT Dorpshuis (20:30) uitverkocht

Za 15 ARNHEM Schouwburg (20:15) 026-3720720 (GZ)

Zo 16 ROTTERDAM Oude Luxor (20.00) 010 - 484 33 33

di 18 ZOETERMEER, Stadstheater (20:15) 079-3427565 EXTRA ivm GROTE ZAAL

wo 19 IJMUIDEN Thaliatheater (20:30) 0255-515789

Vr 21 VEENDAM van Berensteyn (20:15) 0598- 634566

Za 22 ZALTBOMMEL de Poorterij (20:15) 0418 - 681888

Ma 24 AMSTERDAM De Kleine Komedie.nl (20:15) 020-6240534 (laatste kaarten)

do 27 ROSMALEN Perron 3 (20:15) 073-850 7550 (laatste kaarten)

Za 29 HOOGERHEIDE Kloosterhof (20:15) 0164-620221

"BEDANKT LIEVE MENSEN"

Mijn wekelijkse column in Nieuwe Revu jaren negentig behandelde niet alleen nachtelijke strapatsen, maar ging ook veel over muziek. En zeker de eerste jaren beleed ik - met een knipoog maar altijd hartstochtelijk – mijn liefde voor het Levenslied uit de jaren vijftig en zestig.

Die liefde is, als zoveel van mijn hebbelijkheden, in de vorige eeuw achtergebleven. Op de cd-plank NL ligt een laagje stof, ik denk er nooit meer aan, al zoekt heel af en toe nog iemand uit de media contact waar ik nog in het bakje 'deskundigen levenslied' sta.

Zojuist zag ik bij mijn dagelijkse blik op de digitale geboorte en sterfkalender dat vandaag twaalf jaar geleden Mary Servaes, de Zangeres Zonder Naam, is verscheiden.

Ach, Mary... Dat lijkt inderdaad een eeuw geleden.

Ik weet nog dat ik nogal aan het uitgaan was in de Roxy toen mensen me aanschoten met het bericht. En dat ik daar best bedroefd van werd. De volgende morgen belde Netwerk me uit bed, of ik er iets over kon vertellen...

Een paar maanden later ben ik nog bij haar graf geweest, getuigt een column van januari 1999:

Daar ligt ze, ‘De Zangeres’, samen met haar Sjo, onder een steen met een foeilelijke afbeelding van een biddende Jezus op de Tempelberg

“Voor twee euro’s mag je d’r hebben,” grimast de marktkoopman als ik door de vuistdikke autobiografie van de Zangeres Zonder Naam blader. Ach, waarom ook niet, misschien een welkome afwisseling na Toergenjev en Tolstoj waarmee ik januari ben begonnen.

Met een zak wortels en een verse pot thee nestel ik me op bed. De eerste hoofdstukken moeten zowel de Zangeres als ik er een beetje inkomen. Ze schrijft zoals ze zingt, met veel herhalingen. Maar de wegens haar manke pootje aan bed gekluisterde jeugd in een kansarm gezin met een drinkende bruut als vader en ruziënde broers en zussen is puur W.G. van der Hulst, zo’n aanrandingsdrama uit Mag ik van u een lift, meneer heeft ze dus zelf als meisje meegemaakt, en haar betrekking bij een even rijke als gierige familie - waar ze elke morgen eieren met spek bakte en zelf van een schamel bordje pap leven moest, want meneer had de eieren met potlood genummerd - doet je van geluk doorstromen als ze rond haar veertigste eindelijk succes krijgt als zangeres.

Naast de trots en dankbaarheid om de miljoenenverkoop en de liefde van haar volk, is er de haat tegen ieder die op haar hart stond. Willy Alberti, die met háár camera stiekem de genitaliën van Wim Wama vastlegde, zodat haar man Sjo met een rode kop bij de fotowinkel vandaan kwam.* De platenbons die liever met zijn nieuwe ontdekking André Hazes aan de bar bleef zitten, dan haar fatsoenlijk te begroeten. En wee degenen die haar uitmaakten voor ‘huilmadam, tranentreiter, hinkepink, smartlap, kwijler of zielige imbeciel.’

“Wat maak je je nou toch druk, schat,” zucht ik halverwege als een schimpscheut van komiek Jan Blaaser aan haar adres wordt gevolgd door pagina’s boze ingezonden brieven, netjes overgetikt uit de Televizier, want Mary heeft alles bijgehouden en het geheugen van een olifant. Is het wel een tikfout dat het laatste hoofdstuk ‘Het afscheid van zijn carrière’ heet, of slaat dat op de versmade verzoeningspoging van Johnny Hoes, die daarin wordt beschreven? Toch heeft een toekomstige biograaf nog wel het een en ander recht te zetten. Dat haar laatste manager haar overboekte, wil ik best geloven, maar als ze de beschrijving van een drukke werkdag besluit met: “De hele dag had ik nog geen druppel koffie of een broodje gehad. En zo ging het maar door”, twijfel ik, net als bij de door haar genoemde gouden plaat voor haar come back-album ‘Daar ben ik weer’, dat volgens het Hitdossier drie weken in de Top 50 heeft gestaan, met 39 als hoogste positie.

Enfin, alles voor de liefde van haar publiek. “Naast me stond een jongeman die een roos op Edith Piafs graf legde,” schrijft ze over een bezoek aan Parijs. “Dat ontroerde me en ik dacht: zullen de mensen ook aan mij blijven denken als ik er niet meer ben?”

Met de slaap in de ogen en een dubbel-CD hits op de autoradio rijd ik de volgende dag door de striemende regen richting Maastricht. Afwisselend genietend, ontroerd en balorig. “‘In het middernacht’lijk uur onder een hemel van azuur’, hoe zie je dat voor je, moedertje?” mompel ik bij de mandolinen van Nicosia. Afslag Weert. Moet ik in mijn bedevaart nog even langs de Telstar-fabriek van Johnny Hoes, waar zij zoveel successen opnam? Nee, solidair zijn maar, hoe hoog ik Johnny zelf ook inschat.

Als ik de begraafplaats van Stramproy nader, zijn we net toe aan haar versie van My Way, de eerste zin - “And now, the end is near”, zo praktisch vertaald met: “Oké, mijn tijd is om.” Ik ben toch een beetje gespannen. Misschien had ik een pak aan moeten trekken in plaats van deze spijkerbroek met een gat bij de knie door een nachtelijke val van de fiets - “Ach vaderlief, toe drink niet meer” - mijn derde broek binnen een jaar. Maar ik had me in ieder geval netjes geschoren en toen ik net bij het tanken een gratis tulpenbol kreeg en dacht: “Dat komt goed uit”, had ik een pompstation verder toch nog beschaamd een bos rozen aangeschaft.

Het graf is snel gevonden. Daar ligt ze, ‘De Zangeres’, zonder ‘Zonder Naam’, samen met haar Sjo, onder een steen met een foeilelijke afbeelding van een biddende Jezus op de Tempelberg.

“Ik kom hier niet voor een leuke column, maar uit bewondering,” prevel ik, terwijl ik een kruisje sla en mijn rozen drapeer tussen de andere ruikers, rouwkransen, vergane kerststukjes en verregende briefjes: ‘Rust zacht, Mary’, ‘Een laatste groet’ en ‘Van je grote fan’. Tsja, en wat nu? ‘t Was toch een flink stuk rijden geweest al met al. Misschien had ik haar beter kunnen opzoeken toen ze nog wegkwijnde van eenzaamheid, maar ja, zo dik waren we nou ook weer niet.

Een zompig echtpaar komt naast me staan. “Daar legt ze nou,” zegt de man, “met al d’r roem.” Zijn vrouw knikt ernstig: “‘t Zijn altijd de besten die het eerst gaan.” “Och, ze had de leeftijd,” meent de man. Dan lopen ze weer verder.

“We zullen je niet vergeten, Koningin,” keer ik me weer om, en zing zachtjes ten afscheid de beginregels van haar Moeder, hoe kan ik je danken. Voel ik een traan of is het de regen?

*Willy Alberti, die erom bekend stond 'goed te kunnen fotograveren’, bood aan wat plaatjes te schieten met haar nieuwe camera. Man Sjo kwam woedend met de ontwikkelde rolletjes thuis, vol afdrukken van afgezakte broeken en blote piemels erop! En dat in die tijd! Dertig jaar bleef Willy bij hoog en bij laag ontkennen. “Pas als je vertelt wie ze wel heeft gemaakt, geloof ik je,” volhardde Mary de vete. En ja hoor, vlak voor zijn dood, kwam het eruit: met Wim Wama, helft van de Wama’s hadden ze op het artiestentoilet hun lolletje getrapt.

Ik neem vanmiddag toch 'Live in Paradiso' maar weer eens mee in de auto. "Oude liefde roest niet," daar heeft ze vast een liedje van.

ZO VERSIERDEN ONZE VOORVADEREN...

In opdracht van het legendarische maar immer actieve BULKBOEK bezig met het hertalen van een weekbladfeuilleton uit 1729 van Jacob Campo Weyerman:

Den O P K O M S T en den V A L van een K O F F I H U Y S N I C H T J E.

Ik heb de oorspronkelijke tekst, voorzien van noten door professor André Hanou, en met digitale woordenboeken, liefde, toewijding en een vlotte pen is dat allemaal prima om te zetten in onze taal en krijg je een tijdloos levensverhaal van een boerenmeisje dat op het hoerenpad terechtkomt.

Het is klunen, maar leuk. En ik vergeet zeker niet te genieten. Neem deze zin nou, uit een brief waarmee een officier ons dan nog onschuldige maagdje tot de zijne wil maken, zonder met haar te trouwen:

"Doch zo ik uw Ziel mogt hebben gekneed tot Medelyden, en ghy uw Persoon gelieft te betrouwen tusschen myn verlangende Bouten, zonder den Artykelbrief des Huuwelyks, zult ghy my zo een beminnelyk en zo een eerlyk Officier bevinden te zyn, als ooit een jonge Maagd uytkipte om het eerste Bloeyssel van haar Zuyverheyt aan op te offeren."

En af en toe is er de verrassing, als de tijd stilstaat, en je een zin tegenkomt die we nog zo zouden kunnen opschrijven, waarvan zelfs de spelling niet is verouderd:

"Ik was ongerust als ik hem niet zag, en ik was niet gerust als ik hem zag,"

wat niet geldt voor het vervolg achter de komma:

"uytgezondert als hy my een hartelyke Kus, of een vriendelyke Neep gaf, tusschen Deur en Dorpel". (Tussen deur en drempel betekent heimelijk.)

Enfin, neem me niet kwalijk als ik er de komende tijd wat raar van ga praten en schrijven en u hoort het wel als het af is!