dinsdag 6 december 2016

Okapi Liedprijs 2016: Lucky Fonz III !!!




"Er zijn al zoveel liedjes, het is moeilijk er eentje te maken die nog niet bestaat. Dat het Otto Wichers wel lukt, komt deels door zijn eigenzinnige muzikale opvattingen, maar ook door teksten te schrijven waarbij de ‘ik’ niet automatisch een in liefdesverdriet gedrenkte deuntjesdichter is. 
Zoals ook bij Randy Newmans 'In Germany before the war', neemt dit Zeemanslied halverwege een drastische wending. En dan voel je als luisteraar zowel een wrede grijns opkomen, als een huiver. En de drang het lied onmiddellijk nog een keer op te zetten. 
Jaloersmakend in die zin dat je denkt: shit, ik wou dat ik dit had gemaakt, maar vooral vreugde brengend dat er nog zulke liedjes worden geboren."  
Aldus het 'juryrapport' over de winnaar van de Okapi Liedprijs 2016.


In 2005 ben ik voor mezelf begonnen en heb toen Stichting Okapi/ Stichting Jan Rot opgericht 'ter verrijking van het Nederlandse lied.'
Behalve de organisatie van mijn eigen activiteiten, bekroont die ook hoogstens jaarlijks 'een jaloersmakend lied' met de Okapi liedprijs

Eerdere winnaars waren Henk Hofstede (Bleekwater, 2008), Daniël Lohues (Annelie, 2006) en tweemaal Joop & Jessica in 2005 voor Schemering en in 2007 voor Monniken - (de grote Joop Visser draagt zijn speldjes nog steeds). In 2012 waren het Anneke Van Giersbergen + Martijn Bosman met een liedje uit 'De Beer die geen beer was.'

De winnaars

In de reglementen staat dat de voorzitter en enig jurylid mag besluiten zijn keus voor zich te houden, ofwel geen keus te maken. Zo zijn de winnaars van 2009 en 2010 indertijd niet bekendgemaakt, want die kregen al aandacht genoeg en het is niet de bedoeling dat de prijs een poging lijkt meer licht te werpen op de gever dan op de ontvanger, maar het waren Damaru & Jan Smit (Mi Rowsu/Tuintje in mijn hart) en De Jeugd van Tegenwoordig (Sterrenstof). Wie weet doen we de uitreiking later nog eens.
Lucky Fonz kreeg zijn bekendmaking als Sinterklaassurprise op 5 december 2016 en via het radio 5 programma Volgspot. Eerdere prijswinnaars werden bekend gemaakt tijdens feestoptredens zoals...

2008 Henk Hofstede, tijdens An + Jan Kerstshow in Paradiso
2007 Joop & Jessica tijdens Rotverjaardag in Carré

2006 Daniël Lohues, tijdens An + Jan Nieuw op 1-première in LAKtheater Leiden

2005 Joop & Jessica tijdens Nachtlied-première in Lak-theater Leiden




dinsdag 8 november 2016

KLAAS/KERST-AANBIEDING!

UPDATE: LEES DE VOLKSKRANT:  

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
'Een ware bijbel, die overal moet komen te liggen of staan, van salontafel tot wc, van boekenkast tot ombouw, van nachtkastje tot hoedenplank.' – Boudewijn de Groot
'Waanzinnig interessant en leuk overzicht van vele jaren heel sterk werk' – Maurice Wijnen
'Mooie zameling.  (...) omdat er altijd tongindewangbrutaliteit in zit. Ook altijd beetje ( positieve) jalouzie, zo van : waarom heb IK dit niet bedacht. – Henny Vrienten
'Wat een gaaf boek zeg. Bom vol moois' – Lenette van Dongen

Aldus wat eerste reacties op #Stopdetijd.
En zojuist komen fijne kartonnen enveloppen binnen waar de tekstbundel precies in past.
En dan kan er ook nog een cd'tje bij...
Weet je wat: omdat het feest is... een A A N B I E D I N G ! ! !

Krijg de bundel gesigneerd - (kan ook met opdracht!)
en kies 1 van deze 9 rotplaten erbij:

De palingvissers (vertaalde operahits), Vrolijk Kerstfeest (oa Mud, Slade en Poppys), Hallelujah (Singer songwriters, oa Simon, Springsteen en Costello)
Rot voor jou (half eigen liedjes, half hits), Een Zee van Tranen (1992 scheidingsplaat), Hoop & Liefde (1990, debuut in het NL)
Nieuw op 1(vertaalde nr 1 hits oa In the summertime en Denis), #Stopdetijd met dertien eigen liedjes plus Ik was (my way) en Alle 13 Schubert (en 6 nieuwere klassiekers).

Maak 25,- over op NL32 ASNB 0707 1941 21 t.a.v. J.Rot, en stuur een mailtje met jouw keus en adres naar stichting@janrot.nl



en voor wie het nog niet weet... :-)



dinsdag 1 november 2016

Manager Jan Rot tekent protest aan...

Vorige week kwam mijn tekstbundel van de drukker, en was ik even stil.
"Als het morgen afgelopen is, hoeven jullie in ieder geval niet meer alles bij elkaar te zoeken,"grijnsde ik met stiekem vochtige ogen tegen mijn gezin.
Ik maakte een vlogje, verpakte een paar exemplaren voor de belangrijkste media en ging toen weer verder met waar ik al een tijd mee bezig ben: het vertalen van Cole Porter-liedjes voor een toekomstproject.
Zoals bekend ben ik ook mijn eigen manager en die tekende streng protest aan. 'Het is nu niet de tijd voor nieuwe liedjes. De oogst is van het land, nu moet het naar de handel!'
Ook de kleine mevrouw Rot waarschuwde actie te ondernemen, al was het maar omdat de gang vol dozen stond.

Met tegenzin trok ik tijd uit voor een extra mailtje naar media, waarop meteen twee reacties kwamen, van Volgspot en Taalstaat – wat ik een mooie oogst vond, voldoende om weer achter de piano te mogen kruipen en verder te gaan met mijn nieuwste lied.
Toen ik daar door Jan Manager – lees: mijn geweten – weer achter vandaag was geschopt, bedacht ik om in ieder geval per mail alle theaterprogrammeurs lekker te maken voor mijn programma volgend seizoen – opvolger van Jong & Veelbelovend – onder het kopje:  'Een boek voor een boeking!' Dat was een leuke.

Donderdagavond na Volgspot bij de altijd enthousiaste Hijlco Span dacht ik slim te zijn en het exemplaar voor de redactie van RTL live een paar huizen verderop in de bus te doen, maar die zit niet meer op de 's Gravelandseweg. Dus ben ik zaterdagmiddag na mijn bezoekje aan Taalstraat in Hilversum nog nijver naar Amsterdam gereden, want maandag is er geen postbezorging, en maandag of dinsdag in televisieland kan het verschil uitmaken tussen ja en nee.
(Die vrijdag daartussen heb ik uitsluitend gebruikt voor liedjes, geheel in lijn met dat zinnetje uit mijn tekst voor Boudewijn de Groot dat ik tot mijn meest waarachtige reken: 'Morgen is het zaterdag, dan zullen ze niet bellen/ morgen is het zaterdag dan zijn ze goddank dicht.'

Vandaag is het dinsdag en behalve een aantal bestellingen op de site (dank! dank!) en een paar mooie tweets van oa Kick van der Veer en Maurice Wijnen is er verder nog niet veel gebeurd. Of ja, gisteren nog even telefonisch op radio 5, met Glorietijd (Golden Years) naar aanleiding van een Bowie-site.

'Als jij niets doet, gebeurt er ook niks,' zei Jan Manager net, 'nú moet je het doen. Je moet bellen met die redacties. Als je je kop niet laat zien moet je je stem laten horen. En je hebt nog niet eens recensie-exemplaren gestuurd aan Haagse Post, en de Groene... Alleen een pdf werkt niet. En waarom heeft het Algemeen Dagblad nog niets? En Trouw? Daar zit ook jouw publiek! Of hier... Jacques d'Ancona? Jou altijd goed gezind!'
'Sorry, de grote enveloppen zijn op,' weerde ik zuchtend af,  (was vanmorgen ook al voor de kat zijn viool naar het Belgische belastingkantoor gereden om ze daar te bewijzen dat ik in Nederland al belasting betaal en (vooralsnog) geen inkomsten in Vlaanderen geniet. Wellicht toch verstandig om de Belgische nationale feestdagen uit mijn hoofd te leren: vandaag is Allerheiligen en is alles dicht.)
'Dan moet je enveloppen gaan kopen of bestellen,' brieste Manager, maar ik was al weer met mijn hoofd bij Cole Porter om uit te vinden waarom Dag en Nacht wel klinkt, maar Nacht en Dag niet.
'Bedenk dan een leuk mediading. Met weggeef-acties en prijzen. Selfies uit boekhandels die 'm hebben ingekocht en in de etalage leggen.'
Maar ik luister al niet meer. Night and day, under the hide of me/ There's an oh so hungry yearning, burning inside of me - dat gaat over dingen maken. En de verkoopkant, mmm, misschien wordt het weer eens tijd voor een nieuwe manager, een echte. Maar ja, die schud ik niet zo makkelijk af!















woensdag 26 oktober 2016

#STOPDETIJD




Herfst 1967 stond ik als negenjarig jochie op het strand van Zandvoort en besloot: ik word later zanger. Die avond schreef ik mijn eerste liedje.
Dat is 49 jaar geleden en daarmee gaat nu mijn 'Jubeljaar' in. Volgens de oude traditie een jaar waarin je bouwgrond rust krijgt – uwen akker zult gij niet bezaaien en uwen wijngaard niet besnijden" Leviticus 25:3-4 – en waarin je leeft van de opbrengst van vorige seizoenen. 
Nou, daar ga ik me niet aan houden, maar het is wel een mooi moment om stil te staan bij die oogst. Vorige maand verscheen een cd met een aantal liedjes die nodig moesten worden opgenomen. Nu is er onder dezelfde titel de bundel met bijna alle popteksten en her/vertalingen. 


       

Hij begint met het minialbum van de Streetbeats uit mei '79 en eindigt 300 pagina's later met mijn versie van My way, slotlied van de nieuwe cd. Daartussen staat alles wat door mij of anderen is uitgebracht, met hoesjes en kleine verhaaltjes  – van An + Jan, Anneke Grönloh en Rob de Nijs tot DWDD-band, Boudewijn de Groot of Jan Keizer. Maar ook liedteksten uit Hair en Tommy bijvoorbeeld. 
En heel veel Jan Rot natuurlijk, tot 1990 in het Engels. 

Het titelregister komt nog op de site, maar dat gaat over de 600 en dat is meer dan Bob Dylan, geloof ik. En dan tellen we de klassieke teksten niet eens mee. :-)
Toen ie van de drukker werd thuisbezorgd, was ik er even beduusd van.
Ik heb altijd het gevoel dat 'mijn tijd nog moet komen' - je kent dat wel, 'later als ik groot ben.'
Niet voor niets zing ik op de gelijknamige cd: 'Ik ben pas 17'.
Maar het voelt ook goed om te denken: nou, als het morgen ophoudt... is dit mooi vastgelegd!





Je kan boek en/of cd via mijn site bestellen, maar ook gewoon in de boekhandel of via bol en zo. (binnen 24 uur in huis :-)
Adviesprijs 19,95. 

woensdag 14 september 2016

#stopdetijd





'Alweer een nieuwe symfonie? We hebben er al acht!' zeiden ze tegen Beethoven, maar we hadden die negende toch niet willen missen.
Vandaar presenteer ik met trots mijn 21e cd onder eigen naam. (Met An + Jan, Nachtlied, Palingvissers en Streetbeats kom je op 31 - spaar ze allemaal :-)

Zie hiernaast het persbericht.

Hij staat digitaal via deze link op itunes
Ook handig om fragmentjes te beluisteren.

Maar het liefst verkoop ik 'm uiteraard als echte cd via de rotshop voor een tientje (10!)
En kijk meteen wat er nog meer is.
Bij aankoop vanaf 20,-  gratis verzending!

Je vindt daar ook verhaaltjes per nummer


Hier nog eens in omgekeerde volgorde de eerste drie clipjes...



\





zondag 24 juli 2016

Vereniging tot behoud van boeken, beeld en geluidsdragers...

Ik doe het nog steeds, cd's, boeken en dvd's kopen.
Vorige maand nog die prachtige 111-cd box topklassiek van Deutsche Grammophon, die ze toch nog een keer hebben heruitgebracht omdat de twee originelen tweedehands al boven de 600 euro zaten. Voor nog geen tientje had ik ook de twee country-albums van Ray Charles, die ik alleen versnipperd van ep's en verzamelaars kende. Heerlijk toch om dat eens integraal te horen?
En natuurlijk hebben wij Netflix, maar ik heb de beste films graag in de kast. Via amazon.uk krijg je ze met Engelse ondertitels, tweedehands soms voor onder het pond. The Wolf of Wall street, Fault in our Stars, Grand Hotel Budapest – Leuk toch, zo'n stapeltje bij de post?

Maar ook als muzikant blijf ik in tastbare dingen geloven.
"Waarom staat er zo weinig van jou op Spotify of Tidal, Jan?"
Omdat ik ze daar niet opzet. Ik heb maar een klein publiek, en een enorme dadendrang.
Eén plaat per jaar is het minste.
Duurder dan een tientje wil ik die albums niet maken, maar op studiokosten bespaar ik niet.
Nou, dan moet ik er in eigen beheer echt eerst 's 2000 verkopen, wil ik uit de kosten zijn.
En dan blijf ik ook graag op voorraad, en dat is met bijna 30 (!) albums niet niks.
Zo waren drie 'legendarische' Rotalbums uit de jaren '90 lang niet meer verkrijgbaar. Hoop & Liefde, Een Zee van Tranen en Schout bij Nacht.
'Het niemandsland tussen Pierre Kartner en de Tröckener Kecks' en de 'Nederlandse Roy Orbison' waren kwalificaties over de eerste twee. De mooiste over Schout bij Nacht kwam van Boudewijn de Groot die mij eens oprecht begroette met: "Hoe voelt dat nu, om het mooiste Nederlandstalige album ooit te hebben gemaakt?"
'Dat kan je beter aan jezelf vragen,' weerde ik bescheiden af, 'want dat is Voor de Overlevenden."
(Ik ben nooit zo goed in complimenten ontvangen, maar ik herhaal ze daarna graag in het openbaar, weetjewel.)
Van Boudewijn heb ik laatst ook zo'n mooi boxje gekocht, met al zijn studioalbums in kartonhoesjes. Dat staat dan in de auto, en in twee weken toeren ben je er doorheen. Groot genot.

Ja, mocht er ooit een vereniging komen tot behoud van boeken, beeld- en geluidsdragers, word ik zeker lid. Momenteel ben ik al dagen bezig al mijn eigen teksten en vertalingen door de eeuwen heen bij elkaar te zoeken voor een bundel. Vandaar dat ik om ze te checken die ouwe platen weer eens draaide, en jongens, ik zal niet schijnheilig doen: de tijd is er zeer mild voor geweest. Als buitenstaander zou ik zeggen: "Knappe liedjes, goeie muzikanten, volstrekt eigen stijl en sfeer, staat nog recht overeind." Als maker laat ik het dan slechts bij een verlegen, maar instemmend knikje.

Wie de Jan van die tijd wil leren kennen of weer wil ophalen:

In afwachting van de nieuwe cd eind augustus een fijne aanbieding: samen voor 25.
Los zijn ze een tientje. En in de provisiekast van mijn stichting vind je natuurlijk nog veel meer moois.
Maak het totale bedrag + 2,- euro verzendkosten over op NL32 ASNB 0707 1941 21 t.a.v. J.Rot, Ossendrecht en stuur mij een mailtje op jan @ janrot.nl met je adres, dan gaan ze morgen nog op de bus. 
Bij voorbaat dank, ook namens de Vereniging in oprichting :-)





Voor het idee een clipje voor Pijn van 'een zee van tranen'




'Is dit liefde' van Schout bij Nacht



Lia van Hoop & Liefde, maar dan live




woensdag 13 juli 2016

De Rotjes in Paradiso

Gister met de Rotjes in Paradiso gezongen. Excerpt from a Teenage Opera van Keith West, nummer 1 hit uit 1967, die ik duizend keer heb gehoord zonder dat de tekst tot me doordrong. Het gaat over kruidenier Jaap die al 82 is, zijn ronde door de stad wil doen, maar voelt dat er iets mis is en zichzelf vermaant: 'Grocer Jack, grocer Jack get off your back, go into down, don't let them down, oh no no."
In coupletje twee maakt de stad zich kwaad. Waar blijft ie? Het is al over tienen! In coupletje drie staan ze op het kerkhof.
Als ik tijdens de sound-check tussen dit kinderkoor van eigen kweek kniel en die stemmetjes hoor: "Grocer Jack, grocer Jack/ Is it true what mummy says/ You won't come back? Oh no, no..." schieten de tranen mij in de ogen en niet uit wanhoop.
De jaarlijkse Hitklup in Paradiso is als vanouds uitverkocht en uitgelaten. Dit keer is het thema 'One Hit Wonders'. Ik mag als tweede Borriquito doen, half in vertaling, en spoed mij dan naar mijn gezin op het tweede balkon en zo zien wij onder andere Frank Lammers met Even aan mijn moeder vragenHenk Hofstede met The Letter en Ron Brandsteder met The Elephant Song... 
In de pauze gaan we alvast op de foto voor @schuim van het Parool en ik moet natuurlijk even een selfie maken met supergast George McCrae die ik de cd Jong & Veelbelovend zal sturen voor Pak je Poppie (Rock your baby).  
'Nu een hartaanval krijgen terwijl je daar net over zingt, temidden van je kinderen op het podium van Paradiso, terwijl je nieuwe album vandaag is gemasterd met als laatste liedje de vertaling van My way, dan schrijf je geschiedenis,' grap ik tegen mijn collega's, 'Je moet je moment kiezen...' 
Maar ja, er komen ook nog mensen na ons en dan hebben die hun liedje voor niks ingestudeerd, dus ander keertje maar. 

De Rotjes staan klaar verstopt achter de monitortafel als Leo Blokhuis ons aankondigt. Grappig dat je tot dan alleen met het koorstuk bezig bent, maar nu weet: eerst het liedje goed neerzetten: 'His arms, his legs don't feel so strong/ his heart is weak, there's something wrong/ Opens windows in despair/ tries to breathe in some fresh air...'

Ik maak de microfoon los, en zet de standaard opzij; een beetje meedenken met de fotografen kan nooit kwaad. En daar komen ze, de Rotjes, voorop Maantje Piet van 5, in pianojurk. Een golf van vertedering rolt door de voormalige kerk. Alles gaat zoals we het hebben gerepeteerd maar van de magie hadden we ons geen voorstelling kunnen maken. Wat een geluk hier zo te staan. Halverwege kijk ik even op naar boven, waar mama Daan zit. Is dit kicken?
Nog stuiterend van de adrenaline spulletjes bij elkaar rapen en naar de uitgang: 'Elvis has just left the building,' blijft de standaard gezinsgrap. 
Om half één parkeren we voor de deur in Antwerpen en rock & rollen de Rotjes voor een keer 'zonder eerst nog tandenpoetsen' in hun bedjes. Ik pak nog een slaapmutsje op vandaag 13 juli, vijftien jaar getrouwd. Zestien jaar verkering. 
'Daar had je wel voor getekend, als ze je dit toekomstbeeld hadden laten zien,' lach ik tegen Daan. 'Ja,' knikt ze, 'maar geloofd had ik het niet.'